“Wat staat er op jouw bucketlist?”, vroeg mijn vriend Leo op onze eerste date. Enthousiast antwoordde ik: “Tijdens mijn master stage lopen in het buitenland.” Zo gezegd zo gedaan:  zeven maanden later stapte ik in het vliegtuig naar Jakarta. Maar wat vindt mijn vriend van mijn buitenlandse stage? Hoe gaat hij om met de afstand tussen ons? En: voelt hij zich eenzaam?

Kun je je nog herinneren dat ik op onze eerste date zei dat ik een half jaar weg wilde?
“Zei je dat? Haha, ik kan me dat niet meer herinneren. Ik weet wel dat we het hadden over reizen, maar niet specifiek dat je stage wilde lopen in het buitenland.”

Kwamen mijn plannen dan onverwachts?
“Nee, ik was totaal niet verrast. Ik weet dat reizen je passie is. En je vertelde me tijdens onze eerste date dat je naar Malawi en Bulgarije bent gegaan voor vrijwilligerswerk.”

Wat schoot er door je heen toen je hoorde dat ik naar Jakarta ging?
“Het eerste wat in mij opkwam was: wat een geweldige kans, die moet je grijpen! Ik heb zelf ook in het buitenland gestudeerd, in Londen, en ik heb daar heel veel van geleerd.

Maakte je je zorgen over de afstand tussen ons?
“Dat was het tweede dat in mijn opkwam, haha. Maar echt zorgen maken, nee dat niet. Ik was meer  verdriet, want ik wist dat ik je niet vaak zou zien. Daarnaast was ik er zeker van dat dit geen probleem voor ons zou zijn. Wij zijn gewend om ver uit elkaar te wonen – Leo woont in Oostenrijk en ik in Amsterdam – en onze relatie is heel sterk. We weten bijvoorbeeld hoe het is om alleen digitaal contact te hebben. Ja, dat maakt een groot verschil.”

Hoe was ons afscheid op Schiphol?
“Oh, dat was moeilijk. Op dat moment realiseerde ik het me niet, maar toen ik alleen in de trein naar huis zat, realiseerde ik me dat je er niet meer was.”

Mijn eerste dagen in Jakarta, hoe ervoer jij die?
“Ik was heel nieuwsgierig hoe het je zal vergaan. Ik was de hele tijd aan het wachten op je telefoontjes. En ik heb vooral veel geluisterd naar al je verhalen.”

Vind je het niet raar dat ik in Jakarta dingen meemaak die we niet samen delen?
“Ja, ik voel me soms verdrietig omdat ik niet bij je kan zijn. Ik wil die ervaringen ook meemaken met jou. Het is anders als je samen zoiets meemaakt en het voor beiden nieuw is. En dat is nu niet het geval. Dat vind ik jammer.”

Voel je je eenzaam?
“Ja, in het begin heel erg. Maar onze communicatie is zó goed, dat mijn eenzame gevoel snel verdween.”

Hoe zou je het vinden als ik nog een keer zolang wegga?
“Leuk, maar niet zonder mij haha!”

Waar zou je met mij naartoe willen?
“Dat maakt me niet uit, als ik maar met jou ben.”

 

 

 

If you like my article - share it!