Wonen in Jakarta, alleen al de plaatsnaam verklapt dat dat een volledige nieuwe wereld met zich meebrengt. Zes maanden heb ik gewoond in deze stad vol contrasten. Om jullie een kijkje te geven in mijn leven daar, heb ik alle dagelijkse taferelen in mijn buurt gefotografeerd. Kijk en beleef het met mij mee!

Om vier uur ‘s morgens hoorde je al de eerste geluiden op straat. Het begon met het ochtendgebed dat luid uit de speakers van de moskeeën klonk. Een uur later hoorde je het gerinkel van verkopers met hun karren die etenswaar probeerden te verkopen. En rond zes uur in de morgen was het leven al volledig van start gegaan: moeders die voor hun huizen rijst begonnen te koken, kinderen die renden over straat, en tientallen scooters scheurden over de zandwegen. Mijn woonwijk in Jakarta was een belevenis op zich.

Dit was mijn huis, een enorm complex als je het vergelijkt met andere huizen in de buurt.

Dit is bijvoorbeeld het huis van de buren een aantal deuren verderop.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een van de ondeugende kinderen uit de buurt die altijd hard ‘bule’ (dit betekent ‘blanke’) riep als ik langsliep.

Het winkeltje naast mijn huis waar je voornamelijk snoep kan kopen (vandaar de grote belangstelling van de kinderen).

De overbuurvrouw met haar twee kleinkinderen.

Een typisch straatbeeld van Jakarta: smalle straatjes, scooters en overal mensen – veelal op blote voeten.

Op elke hoek van de straat zie je wel iemand relaxen.

Bijvoorbeeld op het bankje achter mijn huis.

Of op het aangelegde plateau aan het einde van de straat, waar dagelijks dezelfde groep mannen zat.

Velen waren niet te beroerd om even te poseren op de scooter.

En de baby ging ook gewoon mee op de brommer.

Nieuwsgierige buurtbewoners die voorzichtig even ‘om het hoekje’ komen kijken.

Door het warme klimaat hangt iedereen buiten zijn was op (een droger hebben de meeste huishoudens  niet).

Een van de vele eetstalletjes op straat.

Verkoopkarren die niet in gebruik zijn.

Naast eten kon je ook voor vier euro een paar sneakers op de kop tikken bij mij in de straat.

Benzine nodig? Ook daar hoefde je niet lang naar te zoeken.

Tot slot, dit was het lokale supermarktje op de hoek waar ik mijn boodschappen deed.

Met deze foto’s heb ik de dagelijkse taferelen in de Indonesische hoofdstad vastgelegd. Ik hoop dat jullie een beter beeld hebben gekregen van mijn leven daar. En als jullie nog vragen hebben over hoe het is om in Jakarta te wonen, laat dan een berichtje achter onder dit artikel!

 

 

 

 

 

 

If you like my article - share it!