Als je door Java, het kloppende hart van Indonesië, gaat reizen, dan kan een bezoekje aan het boeddhistische tempelcomplex Borobudur zeker niet ontbreken. Lees hier alle informatie en handige tips voor een onvergetelijk bezoek!

Je neemt de bus vanuit Yogyakarta en binnen twee uur ben je in het dorpje Borobudur – het dorpje is vernoemd naar de tempel. Borobudur heeft een bijzonder landschap; overal waar je kijkt zie je rijstvelden, akkers, de groenste grasvelden en mysterieuze bossen. Ondanks dat het dorp een toeristentrekpleister is, is de sfeer erg gemoedelijk en vredig. Naast de toeristen die je af en toe op een omafiets voorbij ziet scheuren, de verkoopkraampjes rondom de tempel en de hotels en restaurants, zijn hier nog steeds veel lokale dorpen te vinden. Maar hoe vredig de tempel er nu bij ligt, zo is het lang niet altijd geweest. Laten we eens de geschiedenis erbij pakken!

De (zwarte) geschiedenis van Borobudur

In 750 n.Chr. begonnen duizenden arbeiders met de bouw van Borobudur en honderd jaar later was de tempel klaar. Je kunt wel zeggen dat het harde werken zijn vruchten heeft afgeworpen: Borobudur is gebouwd als een gelaagde piramide van 123 meter bij 123 meter en is negen etages hoog. Op de bovenste etage vind je 72 kleine stoepa’s. Dit zijn cirkelvormige bouwwerken met daarin elk een Boeddha. De stoepa’s zijn gebouwd rondom een grote stoepa in het midden, en de middelste staat symbool voor nirvana (de verlichting).

Helaas verloopt het leven van Borodudur niet zonder slag of stoot. Hij wint nu een schoonheidsprijs, maar daarvoor heeft hij heel wat opknapbeurten gehad. Door een vulkaanuitbarsting heeft Borobudur eeuwenlang onder het puin gelegen. Toen de Nederlanders hem weer oplapten, werd de tempel door tropische regenbuien en steenkanker weer verwoest. Vervolgens investeerde UNESCO 25 miljoen dollar in de restauratie. Totdat bommen in 1985 de bovenste etage verwoestten – alsof de tempel al niet genoeg had doorstaan. Gelukkig zijn de geraakte stoepa’s ook weer hersteld, maar Borobudur heeft een hoop littekens heeft opgelopen.

En alsof het leed uit de geschiedenis niet genoeg was: Borobudur heeft tegenwoordig een nieuw (pijnlijk) probleem. De tempel kan de hoge bezoekersaantallen niet aan. Deskundigen waarschuwen dat toeristen Borobudur schade aanbrengen. En lokale bewoners zijn van mening dat er een nieuw systeem moet worden gehanteerd, waarbij wordt bijgehouden hoeveel mensen per dag het tempelcomplex kunnen betreden. Helaas is tot op heden nog niet zo’n telsysteem in het leven geroepen. En Borodur wacht lijdzaam op zijn pensioen.

Hoe regel je vervoer naar Borobudur?
Na een geschiedenislesje is het tijd voor praktische reistips! Laten we beginnen met het vervoer. Er zijn twee mogelijkheden qua transport: je kunt een dagtrip boeken vanuit Yogyakarta bij een reisbureau of de lokale bus nemen. Mijn vriend en ik hebben de lokale bus genomen vanaf Jalan Maliboro, de bekendste winkelstraat van Yogyakarta.

Onze reisroute zag er als volgt uit: bus 3A naar Ngabean, daar overstappen op bus 2B naar terminal Jombor, en vanuit Jombor neem je de bus naar Borobudur. Voor de bus naar Jombor hebben wij 7.000 rupiah betaald en de rit naar Borobudur 15.000 Rp. De laatste rit zou eigenlijk rond de 5.000 rupiah moeten liggen, maar hiervoor moet je hardnekkig onderhandelen. Wij hebben 15.000 rupiah betaald (1 euro) en dat vond ik ook een prima prijsje. De busreis duurde in totaal ongeveer twee uur, maar dan heb je ook wat.

Ticketprijs en bezoektips
Als je eenmaal bij het tempelcomplex bent aangekomen, zie je twee ingangen: eentje voor Indonesiërs en de andere voor buitenlandse toeristen. Als je geen Indonesisch paspoort hebt, moet je een hogere toegangsprijs betalen: 325.000 rupiah, omgerekend 20 euro. Op vertoon van een studentenkaart krijg je een kaartje voor 195.000 rupiah (ongeveer 12 euro).

Als je meer uit je bezoek wil halen, dan raad ik je aan om de tempel tijdens zonsopkomst of -ondergang te bezoeken. Ik heb zelf de zonsondergang meegemaakt en ik vond dit erg mooi: de laatste zonnestralen die over het mysterieuze landschap vielen, het geluid van de vogels die voorbij vlogen, de stilte, adembenemend mooi was het.

Ik heb nog een laatste tip: wat veel mensen over het hoofd zien, is de omgeving van Borobudur. Rondom de tempel liggen allemaal kleine dorpjes, met elk hun specialiteit (zoals het tofu dorpje) die zeker het bezoeken waard zijn!

If you like my article - share it!